new year, άτε να δούμεν..

My dear diary,
Είμαι λίγο (λέμεν τώρα) ζαλισμένη αλλά μεν το πεις πούποτε pls! Πρώτη του χρόνου τζε ήδη εμεθύσαμεν, ετραγουδήσαμεν, μιά χαρά, πέρκιμον πάει έτσι ούλλος ο χρόνος, με καλή παρέα και καλά τραγούδια..τζε έναν ταίρι, να χαρείς θεγέ μου (που λεν τζε στην αίγια), διότι νομίζω εν τζαιρός έννεν; pls..pls!!!! I'm bored, θέλω έναν πλάσμαν ρε παιδίν μου να χαρεί με την χαρά μου, να του πώ τον πόνο μου, να εν δίπλα μου τελοσπάντων τζιαί οί με τον τρόπον που εν οι φίλοι μου..καταλαβαίνεις τι εννοώ, έννεν;
Α, τζιαι όσον αφορά τα new year resolutions, θα προσπαθήσω (χωρίς ελπίδα μάλλον), να επιβληθώ επιτέλους της αναβλητικότητας μου τζιαι να γίνω τζιαι γώ έναν πλάσμαν κανονικόν, που εν πρέπει να φτάσει στο αμήν ώσπου να αποφασίσει να κάμει κάτι που έπρεπεν που τζιαιρόν, να μεν βουρώ πάντα (μα πάντα) να προλάβω προθεσμίες τζιαι τέλοσπάντων μα κάμνω τις δουλειές μου στην ώραν τους, να ξεφορτωθώ τούντα έξι κιλά που μου εκάμαν επίσκεψη πριν κανένα τρίμηνον τζιαι εν λαλούν να φύουν, τι άλλο; Τίποτε, κατά τα άλλα είμαι τέλεια!!!
Aτε καλόν Πάσκαν να φτάσουμεν, με υγεία προπαντώς τζιαι...you know θεγέ μου είπαμεν τα εμείς!!!!
Love,
Sylvia

mood

My dear diary,
Still missing Christmas spirit... Είμαι βουτημένη μες την κατάθλιψην τζιαι το καλλίτερον, εν έχω καμιά διάθεση να φκω που μέσα! Υπέροχα! Oκ, θα δώσω στον εαυτό μου ακόμα μια-δκυο μέρες τζιαι κανεί, εν γίνεται να συνεχίσω έτσι. Θα φκω που σπίτι, θα πάω για καφέ (εν το βλέπω), θα πάω για ποτόν (το πιο πιθανόν), θα προσπαθήσω να αλλάξω διάθεση, είδωμεν!

νόημα

Μy dear diary,

Αύριο ξημερώνουν χριστούγεννα..and i am definitely not in a Christmas mood. Μιλούμε, τίποτε εν καταλάβω. Γυρόν μου ο παραπάνω κόσμος εν χάλια. Η καλλίτερη μου φίλη χωρίζει. Καλά, εγώ μόνη σαν το λεμόνι (τζε όξινη σαν το λεμόνι) ως συνήθως. Το λοίπον, ούλλα εν ανόητα, χωρίς νόημα δλδ. Νομίζω (λέμεν τωρά νομίζω, βασικά είμαι σίουρη) έχω Christmas blues σοβαρής μορφής. Ας ένι, εν να περάσομεν, είμαστε μαθημένοι στα δύσκολα..

Passion, anyone?

Το αποφάσισα...θέλω να ζήσω τη ζωή μου με πάθος.. Το πρόβλημα είναι ότι έχουμε βάλει τόσα πολλά όρια στον εαυτό μας, που φτάσαμε να ζούμε μια ζωή στεγνή. Βάζουμε κόκκινες γραμμές για να μην πληγωθούμε, μπαίνουμε σε σχέσεις ανούσιες που δεν μπορούν να μας πληγώσουν. Συγχαρητήρια, έχουμε γίνει zombies.. Σπουδαία! Τώρα τι; Θέλω να νιώσω ζωντανή, θέλω στη ζωή μου σχέσεις με ουσία με εραστες και φίλους, θέλω να μπορώ να λέω αυτό που νιώθω χωρίς να σκέφτομαι αν θα πληγωθώ μετά, θέλω να μην φοβάμαι την απόρριψη. Θέλω πολλά..

ειρωνίες

Τελικά έχει παράξενα γυρίσματα η ζωή...και' γω ακόμη εδώ.

Ξανα...

Λοιπόν προσπαθούμε...ξανά.
Πόσο καιρό μπορούν δυό άνθρωποι να περιστρέφονται ο ένας γύρω απ' τον άλλο;
Προφανώς πολύ καιρό.
Ας ελπίσουμε ότι αυτή τη φορά η μοίρα θα μας κάνει τη χάρη.
Εγώ πάντως το θέλω πολύ..
ελπίζω και εσύ.

Τι πάει λάθος τελικά;

Καμιά φορά νομίζω ότι φταίω εγώ...δεν μπορεί, κάπου κάνω λάθος. Εγώ έχω το πρόβλημα ή ο άλλος; Είμαστε σε άλλα μήκη κύματος ή εγω ζω σε άλλη εποχή; Ένα πράγμα αναρωτιέμαι, πως ερωτεύεται κανείς; Για τον εαυτό μου ξέρω, ερωτεύομαι δύσκολά...αλλά δυνατά. Οι άλλοι πως ερωτεύονται άραγε; Θέλω να του μιλήσω, ο εγωισμός μου όμως με εμποδίζει. Δεν νιώθει την ένταση αυτού που νιώθω; Παράξενο, εμένα με συνταράσσει ενώ προσπαθώ να το ελέγξω...ας είναι, κάποια πράγματα συμβαίνουν (ελπίζω) για κάποιο λόγο.